Özlem Dikeçligil’in yeni öykü kitabı “Karanlığın İcadı”, birbirine eklenen felaketlerin, ölümün ve durmak bilmeyen bir çöküş duygusunun içinden geçen öykülerle okuru izlemek yerine, anlatının içine adım atmaya hatta anlatılan hikâyenin kahramanı olup iliklerine kadar onlar gibi hissetmeye itiyor. Her sayfada karakterlerin taşıdığı yükleri kendi omuzlarınızda hissediyor, onların yaşadığı sarsıntıya kendi ritminizle eşlik eder hâle geliyorsunuz. Hikâyeler ilerledikçe karanlık, bir dekor değil; dokunabildiğiniz, hatta bir süre için içinde yaşadığınız bir atmosfer oluyor.
Bu kitap, size, içe doğru çöken bir duyguyu ağır ağır bırakarak ilerliyor. Yazarın yalın anlatımı, gösterişsiz cümlelerde bile beklenmedik bir ağırlık biriktiriyor. Bir anda, sıradan sandığınız bir ifade kalbinizde uzun süre dağılmayan bir iz bırakabiliyor. “Karanlığın İcadı”nın gücü de burada: sizi altüst eden bir fırtına yaratmaktan çok, düşüncelerinizi sessizce yön değiştiriyor; öykü bittiğinde bile zihninizde yeni odalar açılıyor.
Sade bir dille yazılmış olan bu öyküler siz hem kendi karanlığınızı hem de çevrenizdeki, hatta dünyadaki bütün çöküşlerin karşısındaki hislerin farkına varmanızı sağlıyor
Eğer edebiyatta yeni patikalar arıyorsanız, bu öyküler sizi alışıldık sınırların ötesine taşıyarak farklı ve derin bir yolculuğa çıkarıyor.
Kitabın en çarpıcı yanı ise, tam her şeyi çözdüğünüzü sandığınız anda yön değiştirerek okuru hazırlıksız yakalayan o beklenmedik kırılmalar. Bu ani dönüşler, yalnızca hikâyenin akışını değil, sizdeki duyguların yerini de bambaşka bir düzleme taşıyor. Okurken, bildiğinizi sandığınız hislerin bile yepyeni katmanlara sahip olduğunu fark ediyor; sanki duygu dünyanıza daha önce hiç keşfetmediğiniz bir derinlik ekleniyormuş gibi şaşkınlıkla ve hayranlıkla devam ediyorsunuz.
Keyifli okumalar diliyorum.
