Hiç size de olur mu bilmiyorum, sokakta yürürken birden burnunuza mis gibi kahve kokusu gelir ve birden sanki kahvenin uydusu olmuşçasına ona doğru çekilirsiniz. O koku sadece bir bardak kahveyi değil aslında ne çok şeyi çağrıştırır sizde. Ben ilk olarak evdeymişim gibi hissederim. Sanki kahvaltı edilmiş, herkesin keyfi yerinde ve birer fincan kahve eşliğinde kahvaltıda yarım kalmış konular, geçmişten anılar, gelecek için planlar, hayaller, ev halkını bir araya getirir, herkes işini bırakır ve kahve saatinde bir araya gelip birbiri ile sohbet eder. Bunu sıcaklığı, güzelliği ve özlemini çağrıştırır bana kahve kokusu. Evde olmanın verdiği güven, sevgi, mutluluk, konfor ve paylaşma hissi sanki kahve fincanında toplanmış gibi. Ruhunuzda aydınlık ve sıcaklık yaratan bir şey.
Kahvenin acaba tadını mı kokusunu mu daha çok severim tam bilemiyorum. Hiçbir zaman çay insanı olmadım ve kahvenin yeri bende hep ayrıdır. Üstelik her türlü kahveyi severim. Kalbimde kahveye öyle çok yer var ki Türk kahvesinin yerini kimse alamazken, filtre kahve, espresso, latte, capuccino, aromalı kahveler, soğuk buzlu kahveler hepsi benim vazgeçilmezlerim arasında yer alıyor. Tabi bir de kahve kültürünün en havalı kısmı, sipariş verebilmek için tamamı yabancı olan ve içeriğinden şekerine, aromasından soğuk ya da sıcak oluşuna kadar tüm özelliklerini ezberlemek zorunda kalınan kahve isimlerini telaffuz etmek ve şaşırmadan söylemek için verdiğimiz çaba gerçekten takdire şayan. “ White Chocolate Mocha” veya “ Double Caramel Machiato” gibi. “Bana bir filtre kahve lütfen” diye kahve isteyemiyoruz. Ya da “sütlü bir soğuk filtre kahve” diyemiyoruz. Haa bir de kahvenin kökenini bilmek gerekiyor. Brezilya kahvesi mi daha güzel? Çünkü kahve çekirdekleri orada yıkanmadan kurutuluyor. Ya da Kolombiya’da daha geleneksel yöntemlerle üretilen ve hep aynı tatta kalan güzel kahve mi seviyorsunuz. Kenya veya veya Etiyopya kahveleri de en sevilenlerden. Ben Brezilya kahvesini tercih edenlerdenim.
Bu arada hep kokudan bahsettim çünkü beni koku gerçekten tadından çok etkiliyor ancak tadını da sevmediğim anlamı çıkarılmasın. Şöyle dolgun gövdeli ve zengin aromalı bir kahvenin yerini hiçbir şey tutamaz. Bir de musluk suyu ile yapılan kahveleri şiddetle kınadığımı belirtmeliyim.
Benim için kahvenin tadı ve kokusu kadar vazgeçilmez olan son bir konu da kahve fincanımdır. İlle de ince kenarlı bir fincan, kupa ya da bardakta olmalı kahve. Bu kadar sofistike bir içeceğin kalın kenarlı bir fincan ya da kupa ile içilmesi bence kahveye hakaret olur. O nedenle güzel bir el yapımı porselen kahve fincanı koleksiyonu da kahve zevkime her zaman eşlik ediyor.
İşte size bir sözlük bilgisi: Kahve ağacının ilk bulunduğu yer olan Habeşistan’ın Kaffa yöresinin Arapça karşılığı “qahwah”dır. Araplar bugün bilinen kahveyi henüz tanımıyorken, kelime keyif veren içki, şarap anlamında kullanmaktaydı. … Bu Türkçede “kahve”ye dönüşmüş, buradan da Avrupa’da café, caffe, koffie, coffee, koffie, kaffee şekline gelmiştir.
Kahve meyvesi dünyada sadece ekvatoral iklimin hüküm sürdüğü; üst kısmında Meksika, Hindistan ve Vietnam’ın; altında ise Brezilya’nın sınır olduğu belli başlı ülkelerde yetiştirilebiliyor. İlk olarak kiraz benzeri kırmızı bir meyve olan kahve birden fazla üretim aşamasından geçtikten sonra hepimizin bildiği yeşil çekirdek halini alıyor ve dünyanın birçok bölgesine yeşil çekirdek olarak sevk ediliyor. Bu bilgilere her yerden ulaşılabiliyor. Ama bunların hiçbiri sizi kahve dükkanının önünden geçerken içeri çekebilecek güçte olmayabilir. Sadece ben ve benim gibiler için kahve kokusunu özel kılan, onun eşliğinde sevdiklerinizle yaptığınız sohbetler, bazen gıybetler, ah fal bakmadan tabi ki olmaz, bazen stres atmalar, bazen de sadece manzara eşliğinde mis gibi kahvenin tadını çıkartmalar… Hani denmiş ya “ Ne yerseniz, osunuz” diye, işte ben de buna şöyle bir yeni deyiş ekliyorum “Kahveyi nerde, nasıl ve kiminle içtiğiniz önemlidir”.
Hepinize, sevdiklerinizle bol kahveli, bol sohbetli ve bol keyifli günler dilerim.
